W środowy wieczór - w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Łodzi – celebrowana była Msza święta żałobna za zmarłego księdza kanonika Tadeusza Jędrzejaka – byłego proboszcza parafii pw. Chrystusa Króla w Zgierzu. Uroczystej liturgii przewodniczył ksiądz arcybiskup Grzegorz Ryś, metropolita łódzki, a homilię wygłosił ks. Krzysztof Nalepa – proboszcz parafii w Jeżowie.

We wstępie do Mszy żałobnej metropolita łódzki zwrócił uwagę na dwa fakty z życia Zmarłego, które zostawiły trwały ślad w teczce personalnej śp. ks. Jędrzejaka. – Mając 36 lat napisał do biskupa prośbę o możliwość wyjazdu na miesiąc do Włoch, aby tam zapoznać się z posoborową odnową liturgiczną. To bardzo piękne, ale nie znowuż tak powszechne. Chciał być w tym, czym żył Kościół. Chciał się uczyć sprawowania liturgii w tym duchu, który w szczególny sposób wprowadził Kościół Sobór Watykański II. Drugie pismo to zaświadczenie o odbytych rekolekcjach – to jedno wśród wielu jest szczególne, ponieważ jest ono wydane przez ośrodek neokatechumenalny w Lublinie i jest świadectwem odbycia rekolekcji współorganizowanych przez Drogę niedaleko Madrytu. Dlaczego? Gdyż w Zgierzu - u Chrystusa Króla - wtedy były dwie wspólnoty Drogi Neoktaechumenalnej i proboszcz - będący w tym miejscu - miał głębokie przekonanie, że musi tej Drogi się nauczyć i nie może być kimś, kto będzie kimś na zewnątrz, ale powinien być z ludźmi, którzy są w tych wspólnotach. – zauważył metropolita łódzki.

W homilii – którą wygłosił ks. Krzysztof Nalepa – wskazał na trzy cechy, które charakteryzowały zmarłego kapłana – ksiądz kanonik lubił ludzi. Miał swoiste poczucie humoru, ale ciekawe, cenił bardzo samotność, aby pobyć z sobą, pomodlić się, dokształcić, czy odpocząć. Pokazywał innym, styl kapłański, którego rysem jest samotność dla Pana Jezusa. Samotność ta, to zbliżanie się do serca życia kapłańskiego – do Eucharystii. (…) Umiłowanie książek - lektur, muzyki i sztuki. Ciągle coś kupował, czytał, podkreślał. Dzielił się refleksjami i spostrzeżeniami. Ta wiedza nie przeszkadzała mu być wrośniętym w kapłaństwo pełne modlitwy, spokojnych odniesień duszpasterskich i różnych inicjatyw. (…) Postawa ojcowska – starał się mieć dobre relacje z księżmi wikariuszami, chętnie się spotykał, rozmawiał, a drzwi do jego domu były zawsze otarte. Jego osoba i swoisty spokój dawały młodym księżom wiele siły, oraz oparcie przez swoją postawę kapłańską, dostępność i serce. – tłumaczył kaznodzieja.

- Zmarły śp. ksiądz kanonik pozostawił nam wzór do odniesień kapłańskich, żeby mieć dla siebie czas, żeby rozmawiać ze sobą. W porządku doczesnym kapłana zrozumie tylko kapłan, dlatego potrzeba przyjaźni kapłańskich i zatrzymania się, bo my księża często coś załatwiamy, spieszymy się, pobieżnie czytamy powierzchownie spoglądamy, i do tego mówimy, że nie mamy czasu. Aby pozostawić po sobie przesłanie i ślad, trzeba wracać do rzeczy najprostszych, związanych z istotą powołania kapłańskiego – cieszyć się kapłaństwem i czerpać z niego! – podkreślił duchowny.

Śp. ks. Tadeusz Jędrzejak odszedł do Pana w czwartek 15 września br. w 89 roku życia i 65 roku kapłaństwa. W czasie swojej posługi kapłańskiej był wikariuszem i proboszczem dwu parafii. Pierwszą parafią posługi kapłańskiej Zmarłego była parafia pw. św. Floriana w Sulejowie, potem parafia pw. św. Urszuli dziewicy i męczennicy i jedenastu tysięcy dziewic w Strońsku, następnie był wikariuszem w parafii pw. M.B. Nieustającej Pomocy w Łodzi, parafii św. Franciszka z Asyżu w Łodzi oraz parafii pw. św. Józefa Oblubieńca N.M.P. w Rudzie Pabianickiej. Następnie pracuje w parafii pw. św. Jakuba w Piotrkowie Tryb., parafii pw. N.S. Jezusowego na Retkini i parafii św. Kaźmierza na Widzewie. W 1992 oku zostaje mianowany proboszczem parafii pw. św. Małgorzaty panny i męczennicy w Witowie, a w 2001 zostaje proboszczem w parafii pw. Chrystusa Króla w Zgierzu. Pogrzeb Zmarłego rozpocznie się Mszą świętą w Sanktuarium Świętego Józefa w Kaliszu w czwartek 22 września br. o godz. 13:30 i po niej nastąpi złożenie ciała śp. Księdza Kanonika do grobu na kaliskim cmentarzu przy ul. Łódzkiej 106.