Uroczystej Mszy św. jubileuszowej przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz. Koncelebrowali ks. Wiesław Święch SCJ, prowincjał Polskiej Prowincji Księży Sercanów, ks. Adam Gucwa SCJ, proboszcz parafii oraz kapłani z dekanatu. We wspólnej modlitwie uczestniczyli prezydent Ostrowca Świętokrzyskiego Jarosław Górczyński, Starosta Powiatu Ostrowieckiego Marzena Dębniak, zaproszeni goście oraz parafianie. Uroczystość swoim śpiewem uświetnił chór parafialny z Bodzechowa.
Bp Nitkiewicz mówił w homilii, że Bóg zakochany w człowieku nie rezygnuje z nikogo. Nie zraża się ani naszą niewdzięcznością ani obojętnością. Mówi o tym przebite włócznią serce Chrystusowe, z którego płyną obfitym strumieniem krew i woda.
– Serce Pana Jezusa woła do naszego serca: Zaufaj mi i otwórz się na moją miłość. Pozostań w niej. Weź moje jarzmo na siebie i kochaj tak, jak ja cię kocham.
Reklama
Jeśli to uczynimy, nasze serca zapłoną podobną szlachetną miłością. Ona nie ograniczy się do sympatycznych uśmiechów, czy poklepywania po plecach. Za słowami pójdą wówczas czyny, które zmienią oblicze naszych parafii, miast i całej ojczyzny. Jest to o tyle istotne, że w zglobalizowanym świecie obowiązuje zasada naczyń połączonych. Nie tylko Bóg widzi nasze czyny, lecz ich skutki, dobre lub złe, są odczuwalne przez wszystkich. Świętość pociąga do świętości, przyczynia się do zmiany na lepsze, gdyż jak przypomina papież Franciszek, największymi reformatorami są właśnie święci.
Znamy wszyscy przysłowie: „Ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka”. Z dobrymi uczynkami jest podobnie. Ileż takich ziarnek zebrałoby się w ciągu ostatniego półwiecza posługi Ojców Sercanów? Myślę, że wypełniłyby one wiele składów pociągów towarowych. Tym większe powinno być nasze dzisiejsze dziękczynienie, a jednocześnie gotowość podejmowania nowych wyzwań.
Adorujmy więc Najświętsze Serce Jezusa, wpatrujmy się w Nie. „Chwała bądź Bożemu sercu, przez które stało się nam zbawienie. Jemu cześć i chwała na wieki” – powiedział biskup.
Po Mszy św. w kościele została odsłonięta tablica upamiętniająca złoty jubileusz, natomiast na placu parafialnym bp Krzysztof Nitkiewicz poświecił figurę Najświętszego Serca Pana Jezusa, którą ufundowali Księża ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, jako wotum wdzięczności.
ks. Sławomir Kuśmierz SCJ
Zgromadzenie Księży Najświętszego Serca Jezusowego w Ostrowcu Świętokrzyskim – Denkowie posługuje od lipca 1971 r.
Kuria Metropolitalna Łódzka z ubolewaniem stwierdza, że na terenie Archidiecezji Łódzkiej dochodzi do oszustw i wyłudzania pieniędzy dokonywanych przez nieznane nam osoby, które wystawiają dokumenty zatytułowane „Świadectwo Rodzica Chrzestnego”, czy „Sakrament Bierzmowania”.
Dokumenty mają przystawioną pieczęć „Parafia Rzymskokatolicka p.w. MB Saletyńskiej w Łodzi” lub „Parafia Świętego Mikołaja w Warszawie”. Żadna z tych parafii nie istnieje. Natomiast imiona i nazwiska podpisanych rzekomo księży są fikcyjne.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Msza święta, Marsz dla Życia i Rodziny, koncerty oraz piknik pełen atrakcji – druga edycja Festiwalu dla Życia i Rodziny odbędzie się na Ostrowie Tumskim i Starym Mieście we Wrocławiu.
Festiwal złożony będzie z trzech głównych części: Pikniku Rodzinnego, Strefy Dobra, prezentującej organizacje dobroczynne i wspierające rodzinę oraz Wydarzeń duchowych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
