Relikwie do świątyni uroczyście wprowadzili ojcowie karmelici. Ojciec Jarosław Górka OCD przewodniczył Mszy św. w intencji rodzin. Wierni powierzali Bogu małżeństwa, dzieci, pracę i troski. W homilii przypomniano pragnienie św. Teresy, aby powracać na ziemię i sprawiać, by Miłość była kochana. Po Eucharystii poświęcono płatki róż – znak Bożej czułości. W ten sposób nasza świątynia pozostawała miejscem osobistej modlitwy. Wierni składali intencje dotyczące zdrowia, rodzin i pojednania. Podczas Godziny Miłosierdzia duchowość dziecięcej ufności Teresy spotkała się z wołaniem: „Jezu, ufam Tobie”.

W czasie czuwania różańcowego rozważano tajemnice radosne w świetle słów: „Wszystko jest łaską”. Święta Teresa przypominała, że droga do świętości zaczyna się od rzeczy małych: dobrego słowa, przebaczenia, cierpliwości i uśmiechu mimo zmęczenia. Wieczorem ks. Zdzisław Płuska SCJ przewodniczył Mszy św. z udziałem kapłanów dekanatu bełchatowskiego w intencji nowych powołań. Następnie poprowadził Wieczór Uwielbienia z Rodziną Martin. Modlono się o uzdrowienie relacji, przebaczenie i odwagę życia dla miłości. Powracały słowa: „Tam, gdzie miłość jest i dobroć, tam mieszka Bóg” oraz „Bóg jest miłością, miejcie odwagę żyć dla miłości. Bóg jest miłością. Nie lękajcie się”. Czuwanie zakończył Apel Jasnogórski.

Drugiego dnia Mszy św. przewodniczył proboszcz ks. Kazimierz Magdziak, a homilię wygłosił ks. Zdzisław Płuska SCJ. Kaznodzieja pytał, co pozostanie w naszym życiu po spotkaniu ze świętymi. Dobro ukryte przed ludźmi nie jest zapomniane przez Boga. Św. Teresa nie opuściła klasztoru, a jej głos dotarł do całego Kościoła. Ludwik i Zelia budowali dom, kochali, pracowali, wychowywali dzieci, cierpieli i modlili się. 

Na zakończenie odmówiono Akt zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu. Wzruszeni wierni, trzymając róże, żegnali relikwie. Prawdziwy ciąg dalszy peregrynacji rozpoczyna się w naszych domach, relacjach, pracy i codziennych wyborach – przez ufność do miłości.