Reklama

Pielgrzymka do Ojca Pio

Cudze chwalicie… Mamy to u nas

2018-05-16 11:24

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 20/2018, str. VI

Ks. Adam Stachowicz
Sala Papieska w Staszowie

Kontynuujemy rozpoczętą tydzień temu prezentację ośrodków muzealnych i izb pamięci rozsianych po terenie naszej diecezji. Wcześniej prezentowaliśmy miejsca muzealne w Sandomierzu, Stalowej Woli i Hucie Komorowskiej

Sulisławice

Odnowiona Izba Pamięci Organizacji Odwet i Oddziału Partyzanckiego „Jędrusie” została otwarta w 2015 r. Znajduje się ona w dawnej zakrystii XIII-wiecznego kościoła. Zgromadzono w niej dokumentację dotyczącą tajnego pisma „Odwet” i Oddziału Partyzanckiego „Jędrusie”. Zajmuje ona dwa pomieszczenia. Dokładnie pod Izbą Pamięci znajdują się podziemia w których w latach 1943-1944 znajdowała się drukarnia „Odwetu”. Tam też „Jędrusie” wydali w 1944 r. książeczkę zawierającą historię oddziału.

Oprócz dokumentacji znaleźć można również rzeźby oraz hafty przedstawiające wydarzenia z działalności oddziału partyzanckiego. Warte zauważenia są także zdjęcia pozyskane z archiwów rodzin partyzantów, dokumenty, legitymacje, odznaki, egzemplarze tajnej gazety „Odwet” i rzeczy osobiste partyzantów. Oryginalności przedsięwzięciu podaje fakt, że wejście do piwnicy przykryto szkłem, dzięki czemu można zobaczyć zrekonstruowaną drukarnię tajnej gazetki „Odwet”.

Tarnobrzeg-Wielowieś

W klasztorze Sióstr św. Dominika istnieje sala pamięci poświęcona założycielce zgromadzenia Matce Róży Kolumbie Białeckiej. Minimuzeum to miejsce stale udostępnione osobom chętnym zobaczyć miejsce, w którym żyła i zmarła zakonodawczyni.

Reklama

– W klasztorze jest cela, w której mieszkała Matka Założycielka. Można ją obejrzeń o każdej porze w ciągu dnia. Wchodzi się do niej przez kaplicę na chór. Posiadamy tam trochę wyposażenia z czasów życia Matki: łóżko, stolik przy którym pracowała, małe pianino, parę książek z jej czasów. W gablotach są różne drobne przedmioty, których mogła używać. Na ścianie zawieszona jest ekspozycja obrazująca historię naszego zgromadzenia od powstania poprzez zatwierdzenie konstytucji i zgromadzenia na prawach diecezjalnych oraz papieskich. Zapraszamy wszystkich do zobaczenia tego miejsca i chętnie oprowadzimy, pokażemy oraz opowiemy o zgromadzeniu i Matce Założycielce – opowiada s. Kolumba, przełożona wielowiejskiego zgromadzenia. Matka Róża została pochowana w przyklasztornym ogrodzie, a obecnie w Rzymie powadzony jest jej proces beatyfikacyjny.

Jeżowe

Osobliwym muzeum jest Zbiornica Figur Chrystusa Frasobliwego przy parafii Narodzenia NMP w Jeżowem. Obiekt, w którym mieści się muzeum, powstał w latach 1822-1824. Od czasu powstania aż do lat osiemdziesiątych XX wieku budynek pełnił funkcję plebanii. Następnie stał się Zbiornicą Sztuki Ludowej. Obiekt był zwiedzany sporadycznie głównie przez dzieci i młodzież. Muzeum Chrystusa Frasobliwego w Jeżowem zajmuje się gromadzeniem i udostępnianiem zwiedzającym zbiorów z zakresu sztuki i historii. Powstało ono na bazie kolekcji zgromadzonej przez ówczesnego proboszcza parafii ks. Ludwika Bielawskiego.

– Jeżowskie muzeum jest unikatową placówką na skalę międzynarodową, którego główną tematyką jest przedstawienie Jezusa Frasobliwego. Muzeum prezentuje zwiedzającym kilkaset eksponatów. Większość rzeźb i płaskorzeźb powstała z różnych rodzajów drewna: akacja, czarny dąb, eukaliptus, grusza, jawor, lipa, olcha, orzech, sosna, topola, żywotnik. Są też eksponaty wykonane z: gliny, kości, masy solnej, węgla (grafitu), gipsu, cekolu, plastiku oraz ceramiczne i porcelanowe. Dodatkami do niektórych eksponatów są elementy metalowe i szklane, a także piasek – informują opiekunowie wystawy.

– W ramach wycieczek szkolnych odwiedzaliśmy to miejsce. O zbiorach opowiadał przewodnik, który posiadał wiedzę nie tylko dotyczącą poszczególnych eksponatów, ale i całej historii powstania muzeum. Można to miejsce odwiedzać w wolnej chwili i co ważne wstęp jest darmowy – mówi Monika Borek. Więcej można dowiedzieć się na stronie: www.muzeum.jezowe24.pl .

Święty Krzyż

Wystawa misyjna w świętokrzyskim klasztorze Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej istnieje od 31 lat. Jest to zbiór pamiątek związanych z dziejami klasztoru oraz z wyprawami misyjnymi. Została ona przygotowana z myślą o pielgrzymach, którzy chcieliby dowiedzieć się więcej o klasztorze, a także o kustoszach sanktuarium. Całość składa się z sal poświęconych dawnym mieszkańcom Łysej Góry, gdzie pośrodku ściany znajduje się XV wieczne epitafium opata Michała z Krakowa. Kolejna sala przypomina czasy poniżenia i zniszczeń, które dotknęły Święty Krzyż. Ukazana jest historia miejsca od kasaty opactwa w 1819 r. przez mieszczące się tam do 1939 r. więzienie aż do zniszczeń w czasie II wojny światowej. Ostatnia sala pokazuje odbudowę klasztoru, której podjęli się Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej, którzy w 1936 r. przybyli na to miejsce.

– Ciekawe eksponaty, które można podziwiać, to m.in.: Madonna Kameruńska. W obrazie nie ma grama farby, wszystko to piasek naturalnych kolorów występujący w Kamerunie, stroje z Kamerunu i Sri Lanki. Zobaczyć można również skóry pytonów i wiele innych egzotycznych eksponatów – zachęcają Ojcowie Oblaci.

Ekspozycja otwarta jest od poniedziałku do soboty w godz. od 9 do 17 z przerwą obiadową. Zaś w niedziele i święta od godz. 13 do 17. Więcej informacji można uzyskać na: www.swietykrzyz.pl lub telefonicznie: 41 317 70 21.

Koprzywnica

Pierwotnie parterowe skrzydła klasztoru nadbudowane w XVI i XVII wieku otaczały krużganek, z którego ślady oporów do dziś są widoczne na ścianie zachodniej skrzydła wschodniego i na ścianie północnej kościoła. Obecnie przy parafii św. Floriana znajduje się lapidarium w byłym Opactwie Cystersów. Z zabudowań klasztornych zachowało się jedynie wschodnie skrzydło. Pomieszczenia poklasztorne obecnie są nieużywane, z wyjątkiem zachowanego kapitularza, w którym urządzono lapidarium. Jest to miejsce przechowywania i prezentowania okazów kamieni naturalnych i kamiennych fragmentów elementów architektonicznych pochodzących z zabytkowych budowli.

Janów Lubelski

W pomieszczeniach przynależących do parafii pw. św. Jana Chrzciciela od 2010 r. działa muzeum zorganizowane na piętrze budynków kompleksu poklasztornego. Już w dolnych partiach byłego klasztoru Ojców Dominikanów znajdują się malowidła obrazujące działalność zakonników, a szczególnie cuda związane z życiem św. Dominika i św. Jacka. Sale przeznaczone na muzeum zawierają pamiątki z koronacji cudownego wizerunku Matki Bożej i przedmioty, którymi posługiwano się przez lata w kulcie sprawowanym przy Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej i Różańcowej.

– W muzeum znajduje się bardzo cenna relikwia, czyli fotel, na którym siedział Ojciec Święty Jan Paweł II podczas Mszy św. w Sandomierzu 12 czerwca 1999 r. Jest zabytkowa chorągiew podominikańska, naczynia liturgiczne i stare księgi mszalne. Posiadamy liczne pamiątki z koronacji obrazu Matki Bożej, która odbyła się w 1985 r. Jest również gablota, w której znajdują się różne figurki wykonane przez janowskich pszczelarzy z wosku pszczelego – wylicza kustosz ks. Jacek Staszak.

Obchody poklasztorne oraz ekspozycję muzealną można zwiedzać grupowo oraz indywidualnie w ciągu dnia po wcześniejszym zgłoszeniu telefonicznym.

Rytwiany

Na terenie byłego klasztory kamedułów znajdują się obiekty i miejsca muzealno-wypoczynkowe. Pustelnia położona jest w samym środku puszczy rytwiańskiej. W skład kompleksu pustelni wchodzi m.in. Galeria Kamedulska. – Jest to muzeum prezentujące eksponaty świadczące o kamedulskiej przeszłości pustelni. Ukazaliśmy, jak żyli zakonnicy włącznie z pokazaniem, jak wyglądała cela mnicha. W zbiorach muzealnych jest również kilkaset eksponatów na wystawie związanej z odkryciami archeologicznymi – wylicza dyrektor ks. Wiesław Kowalewski i dodaje: – Ciekawostką jest również, że w kompleksie pokamedulskim kręcone było dwa odcinki serialu „Czarne chmury”. W jednej z sal, wzgromadzono pozostałe eksponaty.

Ciekawie prezentują się ogrody klasztorne. Jest to teren rekreacyjno-użytkowy w nawiązaniu do jego dawnych funkcji. Z jednej strony część użytkowa, w której są poletka ziół, warzyw i owoców, a z drugiej infrastruktura wypoczynkowa. Na terenie kompleksu znajduje się także kościół oraz biblioteka. Więcej informacji można znaleźć na: www.pustelnia.com.pl .

Staszów

W mieście można odwiedzić Izbę Pamięci papieża św. Jana Pawła II znajdującą się w Muzeum Ziemi Staszowskiej przy ul. Szkolnej. W niej znajdują się pamiątki przekazane w głównej części przez mieszkańców miasta i okolicy. Wśród eksponatów na szczególne zauważenie zasługuje ornat papieski, okolicznościowe monety, medale i akwarela włoskiego artysty oraz zdjęcia z pielgrzymek Ojca Świętego do Ojczyzny.

– Otwarcia Izby Pamięci dokonał 17 maja 2016 r. bp Krzysztof Nitkiewicz. Jest ona związana z tym, że miasto ma szczególny związek ze św. Janem Pawłem II, gdyż tutaj znajduje się sanktuarium wzniesione jako votum wdzięczności za ocalenie jego życia. Warto nadmienić, że jest tu również kaplica jemu poświęcona. W każdą ostatnią niedzielę miesiąca przed Mszą św. wieczorną odprawiamy nabożeństwo przez pośrednictwo Papieża Polaka z odczytywaniem składanych przez wiernych próśb i podziękowań – zaznacza ks. Szczepan Janas, proboszcz parafii św. Bartłomieja.

Izbę można zwiedzać w każdy wtorek i środę od godz. 10 do 12 i w piątek od godz. 15 do 18.

Tagi:
muzea

Muzea Watykańskie „by night”

2018-06-27 09:37

Włodzimierz Rędzioch
Niedziela Ogólnopolska 26/2018, str. 16-17

W koszt biletu wstępu, który można zarezerwować wyłącznie on-line, wliczony jest również interesujący program koncertowy, ubogacający wieczorne zwiedzanie muzeów.

Włodzimierz Rędzioch

Muzea Watykańskie to jeden z największych na świecie skarbców dzieł sztuki i kultury, powstały ze zbiorów gromadzonych przez wieki przez papieży, począwszy od kolekcji papieży renesansu: Sykstusa IV i Juliusza II. Obecnie Muzea Watykańskie to olbrzymi kompleks muzealny, w którego skład wchodzą: Pinakoteka (kolekcja malowideł od wczesnego renesansu do XIX wieku), Muzeum Pio-Clementino (zgromadzona przez Klemensa XIV i Piusa VI kolekcja rzeźb antycznych, wśród których najbardziej znane są „Apollo Belwederski” i „Grupa Laokoona”), Gregoriańskie Muzeum Etruskie (założone w 1836 r.) i Muzeum Egipskie (założone w 1839 r.), Muzeum Misyjno-Etnologiczne (założone w 1925 r. przez Piusa XI), Muzeum Chiaramonti (powstało z inicjatywy Piusa VII w 1807 r., gromadzi kolekcję rzeźb antycznych wykonanych w okresie od I wieku przed Chrystusem do III wieku). Do kompleksu muzealnego należą liczne galerie udekorowane freskami oraz Stanze (Pokoje) Rafaela i Kaplica Sykstyńska, które kiedyś wchodziły w skład Pałacu Apostolskiego. Ostatnio włączono do zbiorów muzealnych również letnią rezydencję papieską w Castel Gandolfo. Zważywszy na skarby przechowywane w papieskich muzeach, nie należy się dziwić, że są one odwiedzane przez ponad 6,2 mln turystów (to stawia Muzea Watykańskie na czwartym miejscu na świecie co do liczby zwiedzających – po paryskim Luwrze, Chińskim Muzeum Narodowym i Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku). W okresie letnim liczba zwiedzających sięga 21 tys. dziennie. Do wejścia do muzeów ustawiają się wzdłuż murów Watykanu olbrzymie kolejki. Mimo że nie brakuje zwiedzających, dyrekcja Muzeów Watykańskich stara się oferować coraz to nowe formy wizyt.

Nocne wizyty

Od piątku 20 kwietnia do piątku 26 października br. Muzea Watykańskie organizują nocne wizyty, które rozpoczynają się w piątek o godz. 19. Doświadczenia poprzednich lat wykazały, że ludzie bardzo sobie cenią tę nową ofertę kulturalną.

W koszt biletu wstępu, który można zarezerwować wyłącznie on-line, wliczony jest również interesujący program koncertowy, ubogacający wieczorne zwiedzanie muzeów. O tym, jak ciekawa jest oferta artystyczna w czasie wieczorów muzealnych, świadczy fakt, że w dniu, w którym odwiedziłem Muzea Watykańskie, odbyły się aż 3 koncerty: chóru „Vox Pacem” z Benewentu, orkiestry neapolitańskiej z konserwatorium „Nicola Sala” oraz chińskich artystów śpiewających włoskie pieśni liryczne. Na uroczym Dziedzińcu Szyszki, największym z dziedzińców muzealnych, działa natomiast bistro, gdzie serwowane są dobre włoskie dania – wizytę w muzeach moża więc połączyć z kolacją w tej unikalnej scenerii, w której dominuje olbrzymia, wykonana z brązu „Sfera” – rzeźba włoskiego artysty Arnalda Pomodora.

W piątkowe wieczory Muzea Watykańskie są otwarte do godz. 23, ale zwiedzający mogą wchodzić tylko do godz. 21.30; każdorazowo jest ich średnio ok. 4,5 tys.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Czy „bomba” wybuchnie w Dublinie?

2018-08-14 11:02

O Światowym Spotkaniu Rodzin z Costanzą Miriano rozmawia Włodzimierz Rędzioch
Niedziela Ogólnopolska 33/2018, str. 12-14

Costanza Miriano pochodzi z Perugii, ale mieszka w Rzymie. Pracuje w telewizji publicznej RAI; najpierw pracowała w dzienniku telewizyjnym „TG3”, a teraz zajmuje się informacją religijną w RAI oraz współpracuje z różnymi czasopismami. Ale – jak podkreśla – jest przede wszystkim żoną i matką czworga dzieci. Jest gorliwą katoliczką i nie ukrywa swoich uczuć religijnych ani w życiu osobistym, ani zawodowym. Należy do Komitetu „Brońmy naszych dzieci”, który organizował we Włoszech manifestacje Dzień Rodziny – „Family Day” . Wśród wielu zajęć Costanza Miriano znajduje jeszcze czas, by po nocach pisać książki, które budzą wiele emocji. Pierwsza, zatytułowana „Sposati e sii sottomessa”, stała się wydarzeniem nie tylko literackim we Włoszech i we wszystkich krajach, gdzie się ukazała. W Polsce nosi tytuł: „Wyjdź za mąż i poddaj się. Ekstremalne przeżycia dla nieustraszonych kobiet” (Wydawnictwo Esprit). Jest to seria oryginalnych, błyskotliwych, ironicznych i rozśmieszających do łez listów, w których Costanza pisze o miłości, małżeństwie i rodzinie. W Hiszpanii feministki i lewicowi politycy nie chcieli dopuścić do dystrybucji tej książki, gdyż – w ich opinii – „broni kobiecego podporządkowania” i jest „podżeganiem do przemocy wobec kobiet”; inni twierdzili, że „narusza konstytucję”. Dyskutowano na jej temat również w parlamencie hiszpańskim i próbowano przekazać sprawę jej publikacji do prokuratury. A przecież tytuł książki to po prostu słowa zaczerpnięte z Listu św. Pawła do Efezjan. Po tak gwałtownych reakcjach na pierwszą książkę autorka zdała sobie sprawę, że trzeba napisać kolejną, aby wyjaśnić kobietom, jak rozmawiać z mężczyznami. I tak powstała książka: „Poślub ją i bądź gotów za nią umrzeć” – w tym przypadku tytuł nawiązuje do innego fragmentu Listu: „A wy, mężowie, kochajcie żony z takim oddaniem, z jakim Chrystus pokochał Kościół. On oddał za niego życie...”. Pomimo ostrej krytyki feministek z różnych środowisk i ataków laickich mediów książki stały się bestsellerami – wydrukowano ok. 100 tys. egzemplarzy każdego z tytułów.
W parny letni ranek spotkałem Costanzę Miriano w rzymskim barze – tematem naszej rozmowy nie były jednak jej książki, ale zbliżające się Światowe Spotkanie Rodzin w Dublinie.

Włodzimierz Rędzioch
Costanza Miriano

WŁODZIMIERZ RĘDZIOCH: – W dniach 22-26 sierpnia br. odbędzie się IX Światowe Spotkanie Rodzin, tym razem w Dublinie w Irlandii. To ważne wydarzenie dla wszystkich, którym leży na sercu los rodziny we współczesnym świecie...

COSTANZA MIRIANO: – Od 1994 r. co trzy lata odbywają się Spotkania Rodzin, których pomysłodawcą był św. Jan Paweł II – to jedna z wielu proroczych idei Papieża z Polski. To właśnie wtedy ONZ wezwała do obchodzenia Międzynarodowego Roku Rodziny, a Kościół odpowiedział na to wezwanie, organizując Światowe Spotkania Rodzin, aby przedstawić światu swoją wizję rodziny. Oczywiście, nie są to spotkania, podczas których udzielana jest praktyczna pomoc rodzinom czy manifestuje się rodzinom bliskość Kościoła – to robi się (lub powinno się robić) na co dzień w parafiach i innych środowiskach kościelnych. Wynika to również z faktu, że zwykle w spotkaniach tych biorą udział rodziny już zaangażowane w działalność Kościoła i należące do różnych stowarzyszeń i organizacji.

– Jakie jest więc znaczenie Światowych Spotkań Rodzin?

– Moim zdaniem, główny cel tych spotkań jest zasadniczo komunikatywny: mają one być znakiem dla świata, propagowaniem idei dotyczących rodziny przez wypowiedzi wykwalifikowanych prelegentów oraz bogaty program. Oczywiście, media zazwyczaj nagłaśniają tylko niektóre, starannie wybrane słowa papieża. Ale dla milionów rodzin, które śledzą spotkania w domu, mają one wartość proroczego znaku.

– W tym roku jest Pani jednak zaniepokojona zbliżającym się spotkaniem, które odbędzie się w Dublinie. Dlaczego?

– Martwię się, ponieważ wśród prelegentów znalazł się ks. James Martin, jezuita, który będzie miał wykład zatytułowany – cytuję po angielsku – „Showing welcome and respect in our Parishes for «LGBT» People and their Families” (co można przetłumaczyć: „Okazywanie otwarcia i szacunku w naszych parafiach dla osób «LGBT» i ich rodzin”). Ten amerykański jezuita napisał książkę, w której twierdzi, że jeśli ludzie, którzy mają pociąg do osób tej samej płci, są nieszczęśliwi, to jest w tym wina Kościoła. Nie pisze o nadużyciach, których wielu z nich doznało; nie pisze, że akty homoseksualne są głęboko sprzeczne z ludzkim szczęściem, ale pisze o „złym” Kościele.

– Dlaczego uważa Pani, że Kościół nie powinien używać akronimu „LGBT”?

– Należy podkreślić, że akronim „LGBT” został wymyślony przez wojujących homoseksualistów. Ale oznacza to „przylepić etykietkę” człowiekowi w zależności od jego pociągu seksualnego, a to znaczy odebrać mu godność jako osobie, która jest i zawsze będzie czymś więcej niż popędem seksualnym. Człowiek to po prostu osoba i nigdy nie będzie osobą LGBT. Niepokojące jest to, że akronim „LGBT” po raz drugi pojawia się oficjalnie w kościelnym dokumencie.

– A kiedy użyto go po raz pierwszy?

– Po raz pierwszy użyto go na prośbę młodych w czasie opracowywania Dokumentu przygotowawczego Synodu Biskupów o młodzieży. Wydawało mi się to absurdalne, ponieważ ojcowie nie powinni zgadzać się ze wszystkimi szaleństwami swoich dzieci, ale powinni je korygować, aby dobrze wyrosły i były szczęśliwe. Tym razem jednak decyduje się go użyć ksiądz, czyli ktoś, kto powinien dobrze znać stanowisko Kościoła. A przecież Kościół nie jest jego, ale ma on depozyt wiary, który otrzymał i musi przekazać dalej.

– W takim razie – jakie mogą być konsekwencje obecności ks. Martina na Spotkaniu Rodzin w Dublinie?

– Przede wszystkim jest to policzek wymierzony milionom rodzin, które na co dzień zmagają się z wieloma problemami z powodu braku pracy lub wielkiego wysiłku, kiedy jest praca; które muszą stawić czoło ubóstwu czy problemom związanym z posiadaniem dziecka niepełnosprawnego; które walczą, by dochować wierności małżeńskiej, oraz z pokusą, by zrezygnować ze wszystkiego. Te rodziny, gdy wkrótce otworzą gazety, będą czytać tylko o wojowniczym kapłanie. Nic w nich nie będzie o pięknych świadectwach życia rodzinnego, o doświadczeniach pracy z „poranionymi” rodzinami, o całym ogromnym bogactwie mądrości, które Kościół może zaoferować w tej dziedzinie.

– Pani pracuje w mediach i dobrze wie, jak działają. Jak, według Pani, media wykorzystają obecność ks. Martina?

– Wiem dobrze, że kiedy jest jakaś konferencja czy oficjalna inicjatywa, media nigdy nie podają istotnych treści, uważanych za zbyt instytucjonalne i formalne. W żargonie mówimy: „przygotuj jakiś kawałek na marginesie”, czyli napisz coś, co nie dotyczy głównego tematu konferencji, bo to jest uważane za nudne, ale coś intrygującego, co może podnieść choćby minimalnie oglądalność lub zyskać jeszcze jedno kliknięcie „like”. Jest to choroba mediów i trzeba zdawać sobie z tego sprawę. Jeśli w Dublinie jest ksiądz pro LGBT, to newsem dla gazet będzie on – kapłan, który nie zgadza się z katechizmem (mówi, że prowadzi do samobójstw!), a nie małżeństwo, które np. opowiada, jak wyszło z kryzysu albo jak pozostać razem, oddając serca Chrystusowi, czy jak staje się jednym ciałem, przeżywając tę wielką tajemnicę, o której Jezus mówi w Ewangelii. To samo stało się z papieskim dokumentem „Amoris laetitia” – dla ogromnej większości ludzi dwa paragrafy VIII rozdziału wymazały wszystko inne, bo ludzie, niestety, przestali czytać w całości dokumenty papieskie – listy, adhortacje apostolskie, encykliki.

– Kogo można winić za zaistniałą sytuację?

– Nie wiem. Ale wiem, że dla wielu ludzi ks. Martin nie był osobą mile widzianą i że doszło do „przeciągania liny”, by uniemożliwić zaproszenie go. Nie wiem, kto był zwolennikiem tego zaproszenia, chociaż mogę to sobie wyobrazić. Ale wiem, kto przegrał – straciły rodziny i straci także Kościół, tracąc wiarygodność, bo lobby LGBT nie ma nic wspólnego ze Spotkaniem Rodzin.

– W jaki sposób można pomóc rodzinie, w której jest osoba doświadczająca pociągu płciowego do osób tej samej płci?

– Po pierwsze, nie jest to temat Spotkania Rodzin. Tematem jest rodzina, a więc przede wszystkim relacje kobieta – mężczyzna i wychowanie dzieci. Już to wystarczyłoby jako temat spotkań, wykładów, konferencji i katechez, biorąc pod uwagę powszechny analfabetyzm w tej dziedzinie. A jeśli chcemy zająć się konkretnymi problemami dzieci – bo jeśli mówimy o homoseksualizmie, nie możemy mówić o parach, ale ewentualnie o rodzicach, którzy chcą pomóc swoim dzieciom – dlaczego zajmować się tylko tym problemem? Dlaczego nie pomóc rodzicom z dziećmi w stanie depresji, różnorodnie uzależnionymi (narkotyki, komputer, gry hazardowe itp.), z zaburzeniami odżywiania i ze wszystkimi innymi problemami związanymi z okresem dojrzewania? Ale jeśli naprawdę chcemy zająć się osobami tej samej płci, powinniśmy zaprosić stowarzyszenie „Courage” (www.couragerc.org), którego katolicki apostolat dotyczy tego specyficznego problemu i pomaga odkryć, w jaki sposób ta rana może doprowadzić do spotkania z miłością Bożą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jasna Góra: dyrektorzy szkół katolickich o wychowaniu patriotycznym

2018-08-21 15:55

it / Częstochowa (KAI)

Wychowanie młodego pokolenia w duchu miłości Ojczyzny ma wielkie znaczenie dla przyszłości narodu - przypominają na Jasnej Górze dyrektorzy szkół katolickich. Ogólnopolska konferencja stanowi przygotowanie do rozpoczynającego się już wkrótce nowego roku szkolnego i jest okazją do omówienia różnych zagadnień związanych przede wszystkim z reformą oświaty.

Ks. Daniel Marcinkiewicz

Wciąż wzrasta zainteresowanie placówkami katolickimi i chociaż w kraju mamy niż demograficzny, w szkołach katolickich uczniów przybywa. To stanowi spore wyzwanie przede wszystkim organizacyjne, zwłaszcza dla podstawówek, których jest ponad 260, ale jest także okazją, by mówić o wartościach i wychowywać w duchu chrześcijańskim, większą liczbę młodych. - Chodzi także o kształtowanie postaw patriotycznych - zauważa s. Maksymiliana Wojnar z Zarządu Rady Szkół Katolickich.

- Nie da się mówić o wartościach patriotycznych i wychowywać do patriotyzmu bez kultury, która jest chrześcijańska - przekonuje s. Maksymiliana. Dodaje, że „odeszliśmy daleko od patriotyzmu w tym co widzimy i chcemy przeprowadzić przez te trudne czasy dzieci i młodzież, ich rodziców, tak ażeby się trzymali wartości kulturowych, tradycyjnych, rodziny”.

W tym celu Rada Szkół Katolickich organizuje w tym roku Ogólnopolski Konkurs „Ludzie wiary i ludzie Kościoła w służbie Niepodległej. Walka - Budowa - Obrona”. Konkurs odbędzie się w roku szkolnym 2018/2019. Do udziału w nim zaproszeni są uczniowie klas VII i VIII szkół podstawowych gimnazjaliści (w roku 2017/2018 – klasy II) oraz uczniowie szkół ponadpodstawowych.

Głównym celem Konkursu jest głębsze poznanie przez młodzież postaci zasłużonych dla polskiej niepodległości, które nie będą w roku 2018 bohaterami „pierwszego planu”, ale których dzieło życia - w dziedzinie polityki, duszpasterstwa, sztuki lub gospodarki, inspirowane wiarą, zasługuje na upamiętnienie.

- Chcemy włączyć się w formację duszpasterską i pomóc Kościołowi i rodzicom w wychowywaniu - dodaje przedstawicielka Zarządu. - Jesteśmy ciągle na etapie toczenia się reformy oświaty. Reformy generalnie są bardzo kłopotliwe, burzą pewien porządek. Jesteśmy w połowie tej reformy, bo za rok nas czeka jeszcze reforma liceów i techników. Mamy pogląd na to co pozostało zrobione i co nas czeka i uważamy, że najważniejszą sprawą dla szkół katolickich jest obrona, tu i teraz w Polsce, tożsamości, charakteru szkoły katolickiej w nauczycielach, w dyrektorach – zauważa s. Maksymiliana.

Jeśli chodzi o reformę oświatową to sporym wyzwaniem w szkołach katolickich jest wchodzące od 1 września obowiązkowe ocenianie nauczycieli według określonych kryteriów i wskaźników.

Nieco łatwiejszym wydaje się wsparcie kształcenia matematycznego w szkołach podstawowych. - Dzisiaj rozpoczynamy informacyjny program dla dyrektorów dobrego uczenia matematyki w klasach początkowych 1-3. Chcemy wesprzeć tę trudną dziedzinę edukacji, która w Polsce kuleje, ponieważ matematyka nie jest potrzebna tylko do liczenia pieniędzy, ale uczy krytycznego myślenia – powiedziała s. Maksymiliana.

Jak dodał ks. Zenon Latawiec, Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych Towarzystwa Salezjańskiego w Oświęcimiu i Przewodniczący Rady Szkół Katolickich „nauka matematyki nie ogranicza się wyłącznie do cyfr”. - Nieumiejętność myślenia praktycznego, przyczynowo - skutkowego u dzieci i młodzieży bardzo często zbiera swoje tragiczne żniwo poprzez brak roztropności, o czym słyszymy często, chociażby w czasie wakacji - powiedział ks. Latawiec.

Konferencja dyrektorów przed inauguracją nowego roku szkolnego zawsze rozpoczyna także nowy rok pracy formacyjnej. S. Anna Telus, dyrektor szkoły katolickiej prowadzonej przez Zgromadzenie Sióstr Prezentek w Rzeszowie podkreśla, że „przykłady pociągają, dlatego im więcej będziemy mieć nauczycieli dbających o własną formację duchową, tym lepszych wykształcimy uczniów”.

Rada Szkół Katolickich zachęca szkoły, by włączyły się w „Wielki różaniec milenijny”. To inicjatywa modlitewna, której pomysłodawcami są przedstawiciele Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców, mająca na celu przygotowanie do obchodów Podwójnego Milenium - dwóch tysięcy lat Odkupienia ludzkości przez Jezusa Chrystusa w 2033 r. - W poczuciu odpowiedzialności za przyszłość chrześcijaństwa w Polsce i na świecie, na wzór Wielkiej Nowenny przed Jubileuszem Milenium Chrztu Polski, dla większej chwały Boga przed Jubileuszem Podwójnego Milenium Odkupienia w obliczu nowych wyzwań, przed którymi staje chrześcijaństwo zapraszamy do podjęcia tej inicjatywy - czytamy m.in. w zaproszeniu.

- Dzisiaj rok 2033 wydaje się odległy, ale jeżeli przyłożymy do czasu dzielącego nas od tej daty pespektywę Maryjną, wyrażoną cząstkami Tajemnic Różańcowych, to okaże się, że przygotowania warto rozpocząć wkrótce. Różaniec, nazywany przez Jana Pawła II streszczeniem Ewangelii, jak żadna inna modlitwa pomaga kontemplować tajemnicę drogi Bożego Miłosierdzia, która wiodła od Zwiastowania i zaprowadziła Jezusa na Golgotę a potem przez Zmartwychwstanie udzieliła ludzkości najobfitszych łask” – napisali dalej przedstawiciele Rady Szkół.

Wszystkie szkoły katolickie w Polsce zrzeszone są w Radzie i pozostają pod opieką Konferencji Episkopatu Polski. Rada została powołana w 1994 r. należą do niej szkoły katolickie prowadzone przez kościelne osoby prawne oraz szkoły, które zostały uznane za katolickie dekretem biskupa diecezjalnego i są prowadzone przez inne osoby prawne lub fizyczne.

RSK posiada osobowość prawną kościelną i cywilną. Działa w oparciu o Statut. Pracami Rady kieruje Zarząd, na czele którego stoi Przewodniczący. Kandydatura przewodniczącego jest każdorazowo zatwierdzana przez Konferencję Episkopatu Polski. Rada Szkół Katolickich wspiera szkoły oraz ich organa założycielskie w zachowaniu katolickiej tożsamości i rozwijaniu działalności. Do jej zadań należą m.in. organizowanie formacji i dokształcania nauczycieli i wychowawców oraz udzielanie im pomocy prawnej; koordynowanie współpracy między szkołami katolickimi w zakresie wychowania i nauczania, w tym doskonalenia programów wychowawczo-dydaktycznych; wspieranie rozwoju szkół katolickich i świadczenie pomocy w tym zakresie diecezjom, parafiom, zakonom i stowarzyszeniom.

Rada Szkół Katolickich organizuje corocznie Ogólnopolskie Forum Szkół Katolickich, Forum Młodzieży, konferencje, szkolenia i kursy dla dyrektorów szkół i nauczycieli, a także konferencje dla przedstawicieli organów prowadzących szkoły.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem